liczba wyświetleń:1747

Stefana Żeromskiego 6, 26-610 Radom, Poland

04/03/2010 16:10:00 - 04/03/2010 16:12:00

Historia wydarzyła się w pozoru zwyczajnych warunkach, co nie znaczy że była zwyczajna.
Zaparkowałem mój samochodzik, wyłączam światła, gaszę silnik i powoli zbieram się do wyjścia. Ostatnie spojrzenie na tylne siedzenia czy nie zostawiłem czegoś co może się przydać lokalnym kleptomanom i zbieram się żeby otworzyć drzwi.

Nagle poczułem się jakby obok moich drzwi przejechał pociąg pospieszny. Dobrze że ich nie odważyłem jak to mam w zwyczaju z rozmachem, bo i drzwi i ręki już bym pewnie nie miał.
Otóż, obok mnie z ułańskim wdziękiem zaparkował durzy, czarny, lśniący jeep. No ładnie pomyślałem, zaraz powiem gościowi co o nim myślę…

Otwieram powoli drzwi co by nie uszkodzić, bo nagle zrobiło się ciasno. Wyjście w takich warunkach przy moim wzroście (196 cm) to jak taniec na linie. Przechodzę z drugiej strony rzeczonego auta i… moim oczom ukazuje się najpiękniejsza niewiasta jaką w życiu widziałem. Delikatny makijaż, podkreślający klasę i dojrzałość emocjonalną. Czarna torebka, futerko i ten niepowtarzalny, szczery do bólu, niesamowity i absolutnie z niczym nie porównywalny uśmiech. Oczywiście już nie pamiętałem o tym co stało się przed minutą i nie miało to dla mnie żadnego znaczenia. Stałem jak wmurowany, jak betonowy klocek, nie byłem w stanie powiedzieć nawet jednego słowa.
Ty popatrzyłaś na mnie i powiedziałaś:

- Mam nadzieje że Pana nie zastawiłam?

Ja lekko się cofnąłem (chyba żeby ochłonąć) i wydusiłem z siebie:

- Nie, nie wszystko jest OK.

Zamknęłaś drzwi i zaczęliśmy razem iść w górę Żeromskiego. Tu po chwili weszłaś do sklepu a j poszedłem dalej. Serce dygotało mi jeszcze w rytmie samby przez długi czas. Takie rzeczy nie zdążają się codziennie, takich osób jak Ty nie zapomina się nigdy. Ten wdzięk, który otaczał Cię, nadal mnie ogrzewa.

Mam nadzieję że jeszcze kiedyś Cię spotkam…